Adolf von Harnack, liberalny teolog.

Chrześcijaństwo liberalne

sięgające swojego początku w pracach Schleiermachera (1768–1834) nie jest konkretnym zbiorem wierzeń czy denominacją. Dotyczy raczej wspólnych paradygmatów, jest pewnym ruchem w szczególności w protestantyzmie, który odzacza się kilkoma cechami.

1) Uznaje krytykę tekstu Biblii, przyjmując, że nie jest ona zbiorem niepodważalnych faktów, lecz zbiorem pism ludzi zainspirowanych przez Boga, opisujących swoje uczucia religijne w kontekście epoki, w której żyli. Teologię liberalną cechuje również swoisty sceptycyzm do wszystkiego co nadnaturalne.

2) Teologia liberalna jest indywidualistyczną metodą poznawania, rozumienia Boga przy użyciu Biblii. Stąd chrześcijaństwo liberalne charakteryzuje różnorodność opinii i negacja dogmatyzmu. Liberalni chrześcijanie nie są zatem częścią jakiegoś kościoła czy struktury. Co nie znaczy, że nie mogą podzielać poglądów wyznawanych przez pewne kościoły.

3) Chrześcijaństwo liberalne odznacza się również wolą rozważenia innych punktów widzenia o odmiennych korzeniach niż chrześcijańskie.

4) Liberalne chrześcijaństwo prowadzi również dialog ze współczesną nauką i kulturą.

Myślę zatem, że nasz ariański, unitariański ruch jak najbardziej wpisuje się pod hasło "liberalne chrześcijaństwo". Większość z nas bada Pisma stosując aparat krytyczny. Choć brzmi to komicznie, ale łączy nas różnorodność opinii i indywidualistyczne rozumienie i poznawania Boga. Wielu z nas rozważa, a nawet niektórzy czerpią garściami z dorobku innych religii i tradycji mądrościowych. Staramy się naszą wiarę łączyć ze współczesnością.

Dla mnie jednoznacznie wpisujemy się w nurt liberalizmu chrześcijańskiego.

Niestety liberalizm, w tym chrześcijański, często ma tendencje do przenoszenia swojej wolności i indywidualizmu na wszelkie regiony i sfery życia, również moralności.

Ja osobiście, chociaż traktuję siebie jako chrześcijańskiego liberała i podpisuję się pod tymi czterema punktami, jestem przeciwnikiem relatywizmu moralnego i tolerancji wobec odbiegających od normy zachowań. Dlatego żywię nadzieję, że podzielacie moją opinię, że chociaż reprezentujemy liberalne chrześcijaństwo, to w duchu ewangelicznym, tak jak bracia polscy, promujemy etykę i obyczajowość zgodną z porządkiem natury, zdrowym rozsądkiem, a przede wszystkim z wolą Boga i nauczaniem Jezusa.