Do napisania tego postu zainspirowała mnie forumowa dyskusja na temat Prawd Koniecznych.

Wiem, że część (może nawet duża) polskich unitarian ma skłonności uniwersalistyczne. Bóg objawiał się w różnych religiach, każda tradycja ma cząstkę Prawdy, nie możemy w arognacki, fundamentalistyczny sposób przywłaszczać sobie jedynej prawdy i mówić, że tylko Biblia jest prawdziwa, a wszystkie inne księgi to stek bzdur.

Owszem, jako ideowi spadkobiercy polskiego arianizmu, ruchu braci polskich promujemy ideę tolerancji religijnej, poszanowania drugiego człowieka i innych poglądów. Odcinamy się również od większości nurtów religijnych znanych w naszym kraju z ich dogmatyzmem i fundamentalizmem. Nie będziemy wmawiać ludziom, że jeśli nie będą myśleć i interpretować Pisma jak my to pójdą do piekła na wieczne męki. To jest jasne.

Bo my oprócz objawienia (zwykle prywatnego), oprócz autorytetu Biblii kierujemy się rozumem.

Wiara i rozum nie są w sprzeczności.

Dlatego kierując się nim nie będziemy zamykać swoich umysłów, nie będziemy mieć klapek na oczach, ani nie będziemy siebie traktować jako jedynozbawczych. Chociaż mamy prawo mniemać, że mamy rację, co jest nawet wskazane do prowadzenia dyskusji i polemiki, to jednak nie będziemy się swojej racji trzymać wbrew logice i pod naporem argumentów.

Rozum zresztą podpowiada nam, że każdy człowiek ma różne poznanie, że Pisma można interpretować na różne sposoby, dlatego łączy nas bezdogmatyczność i chcemy jednoczyć się pod kilkoma prawdami koniecznymi, wspólnymi nam wszystkim.

Ale niech to będą prawdy, które naprawdę wszyscy podzielamy.

Jesteśmy unitarianami, bo wierzymy w Jednego Boga. Ale w jakim sensie charakteryzuje nas uniwersalizm? I czy w ogóle czujemy się uniwersalistami?

Unitariański Uniwersalizm w pewnym stopniu czuje się spadkobiercą unitarian z czasów reformacji. Gdy jednak zbadamy poglądy braci polskich, czy socynian z tym co głoszą amerykańscy uniwersaliści aktualnie, stwierdzimy, że ma się to do siebie jak piernik do wiatraka.

Współcześni uniwersaliści to społeczności, które tworzą jakieś grupki wsparcia i wzajemnej adoracji ludzi o zupełnie skrajnych poglądach. Bynajmniej nie łączy ich wiara w Jednego Boga, który jest Bogiem Abrahama, Izaaka, Jakuba i Jezusa (co podzielają wszyscy chrześcijanie, muzułmanie, mesjanistyczni Żydzi itd.).

To społeczności ateistów, gejów agnostyków, buddystów, naturalistów, humanistów i innych ludzi średnio kierujących się Duchem Prawdy i zdrowym rozsądkiem.

Spójrzmy na reklamowy filmik kościoła unitarian uniwersalistów z USA:

Proszę Was Bracia Arianie, nie stańmy się taką społecznością.