Wiem, że ten temat na pewno wzbudzi kontrowersje, szczególnie pośród tych, którzy wyznają tę szczególną doktrynę Boskiego natchnienia Pisma, rozumianego jako nieomylną wykładnię prawdy zarówno w kwestiach historycznych jak i doktrynalnych. Podsumowaniem tej doktryny może być wypowiedź jednego z moich dyskutantów na FB "Ani Chrystus ani Jego apostołowie nie zapomnieliby zawrzeć w NT jakiejkolwiek doktryny niezbędnej dla wiary czy pobożności". Tak rozumiane Pismo jest zbiorem objawionych, zamkniętych i niepodlegających żadnej dyskusji doktryn. Jest też ono wtedy jednak skutecznym hamulcem wszelkiego rozwoju zarówno w kwestiach naukowych, społecznych jak i doktrynalnych.

Że takie rozumienie natchnienia Pisma jest niewłaściwe bardzo łatwo jest się przekonać analizując jego stanowisko w kwestiach społecznych. Pismo, zarówno ST jak i NT, akceptuje i nie krytykuje niewolnictwa: "Jeżeli kupisz niewolnika hebrajskiego, sześć lat służyć ci będzie, a siódmego wyjdzie na wolność bez okupu. Jeżeli sam przyszedł, odejdzie sam; a jeżeli był żonaty, i żona z nim odejdzie. Jeżeli jego pan dał mu żonę, a ona urodziła mu synów lub córki, żona i jej dzieci należeć będą do pana, a on odejdzie sam". (Wj 21:2-4 [PBW]) Według zwolenników wspomnianej koncepcji natchnienia Pisma jest to wypowiedź sprawiedliwego i miłosiernego Boga. Zostaw rodzinę i dzieci i korzystaj z wolności. Jeśli niewolnik kochał swą rodzinę i nie chciał jej stracić, to dawał sobie przekłuć ucho i stawał się niewolnikiem na zawsze. To dopiero objawienie i niezbędna do pobożności doktryna! "Niech każdy pozostanie w tym stanie, w jakim został powołany. Zostałeś powołany, będąc niewolnikiem? Nie trap się tym; ale jeśli możesz stać się wolnym, raczej korzystaj z tego. Kto bowiem jako niewolnik został powołany w Panu, ten jest wyzwoleńcem Pana; podobnie kto jako wolny został powołany, jest niewolnikiem Chrystusa". (1Ko 7:20-22 [PBW]) "Bracia, niech każdy pozostanie przed Bogiem w tym stanie, w jakim został powołany". (1Ko 7:24 [PBW]) Jak widzimy Paweł dopuszczał wyzwolenie, ale go nie zalecał. Że tak było pokazuje nam wyraźnie historia Onezyma, którego Paweł odesłał do jego pana. (List do Filemona 1:10-17) Jeśli przyjęlibyśmy, że Pismo zawiera wszystkie doktryny niezbędne dla wiary i pobożności, to konsekwentnie musielibyśmy uznać ruch abolicjonistyczny za bezbożny i przeciwny Pismu. Dzięki Bogu, znaleźli się jednak inaczej myślący wierzący dzięki, którym powstał ten ruch i dzięki którym doprowadzono do zniesienia tej haniebnej instytucji niewolnictwa.

Wiem, że apostołowie i sam Jezus jadali mięso. Paweł nakazywał też wzajemną akceptację istniejącym w Kościele grupom wegetarian i jedzących mięso. Czy to jednak znaczy, że powinniśmy się na tym zatrzymać i niczego nie zmieniać w naszym stylu życia? Przecież Jezus był obrzezany (Łk 2:21) i nosił cicits (frędzle u krańca szaty - Mt 9:20) a jednak żaden z nas już tego nie robi. Jezus jadał też tylko mięso koszerne, a większośc chrześcijan nie zachowuje już koszeru. Dlaczego więc sądzimy, że w kwestii porzucenia jedzenia mięsa nie można i nie trzeba nic zmieniać? Jedzenie mięsa wiąże się bowiem z moralnym problemem zadawania niepotrzebnego cierpienia i śmierci miliardom niewinnych Bożych stworzeń. Więcej na ten temat w filmach poniżej, mam jednak nadzieję, że ten krótki artykuł skieruje naszą uwagę na te słowa Pisma: "Miłosierdzia chce, a nie ofiary" - Spróbujmy odczytać je w innym świetle, świetle rzezi i cierpienia tych niewinnych ofiar...

Ten filmik jest dla ludzi o silnych nerwach!