Na parapecie u mnie w kuchni spoczywa sobie otwarta Biblia. Po zjedzonym śniadaniu poczułem coś w moim wnętrzu. Coś mówiło bym zajrzał do tej otwartej Biblii. Pierwszy fragment, który mi się rzucił to kazanie na górze w Ewangelii Mateusza i błogosławieństwa. Pomyślałem "to znane, nic nowego, moje poczucie było czymś wyimaginowanym". Skierowałem jednak wzrok powyżej i zdumiałem się! A jednak coś odkryłem.

Otóż moim oczom ukazała się Prawda, że Jezus wcale nie nauczał tłumu z góry! Że Jezus nie wszedł na górę by mówić kazania do słuchających go rzesz ludzi. Że te wszystkie obrazy które znamy z tradycji i które słyszymy z ambon lub czytamy w książkach religijnych są fałszywe!

Jezus tak naprawdę uciekł na górę od tłumów i błogosławieństwa wypowiedział nie do rzesz ludzi, lecz wyłącznie do swoich wybranych uczniów!

Spójrzmy:

"Tedy Jezus, widząc tłumy, wstąpił na górę. A gdy usiadł, przystąpili do niego jego uczniowie. I otworzywszy usta swoje, nauczał ich, mówiąc:" (Mt 5,1-2)

Jezus ewidentnie wymyka się tłumom (co zresztą czynił często, np. wtedy gdy wstąpił do łodzi). Odchodzi na szczyt góry sam i przystępują do niego jego uczniowie. Nie są to wszyscy uczniowie, czyli tłumy, lecz ci, o których jest mowa wcześniej w Ewangelii (patrz Mt 4,18-22).

Ponadto wyraźnie mamy w cytowanym fragmencie, że "nauczał ich", czyli uczniów, co wynika ze składni zdania.

Po tym następuje całe, długie nauczanie moralne, które przekazuje nie ludowi, lecz wybranym uczniom. Błogosławieni będą jego uczniowie, gdy będą ich prześladować, to o nich mowa. Padają twarde moralne nauki i nakazy - przebaczanie, nie złorzeczenie, odrzucenie nawet spojrzeń na cudze kobiety. W końcu następuje krytyka tradycyjnej religijności, odrzucenie obłudy religijnej w postaci modlitw i postów na pokaz i w kościołach (synagoga to odpowiednik dzisiejszego kościoła). Odrzucenie trosk i dążeń tego świata.

By w końcu padła konkluzja, że brama jest ciasna i wąska i tylko nieliczni nią zmierzają, co jednoznacznie potwierdza elitaryzm nauki Jezusa.

Tak wielkie wymagania moralne są ponad możliwości zwykłego ludu. Są to nauki dla wybrańców, dla uczniów Jezusa, którzy porzucają wszystko i idą za nim. To nie jest kazanie na pocieszenie dla uciemiężonego ludu, to nauka dla tych, którym dane jest poznać tajemnice królestwa!

Te osoby mają być doskonałe jak Ojciec jest doskonały, bez skazy. Bo nie każdy kto mówi "Panie, Panie" wejdzie do Królestwa Niebios.

I dopiero po tych słowach dla wybranych uczniów Jezus zstępuje z góry i znowu idzie za nim mnóstwo ludu.

Mt 8,1 "A gdy zstąpił z góry, poszło za nim wielkie mnóstwo ludu."

Co więcej ten symbol wstąpienia na górę na gruncie duchowym ma oczywiste znaczenie - Nauka Jezusa i on sam są czymś wzniosłym, oddzielonym od równin moralnych i duchowych na których stąpają przeciętni ludzie. Jezus wstąpił na górę, wzniósł się na szczyt duchowo-moralny. Dopiero zstępując, czyli zniżając się może za nim podążać wielkie mnóstwo ludzi. Po czym on może ich uzdrawiać, czyli dokonywać tych przyziemnych spraw w postaci uzdrawiania duszy i ciała, karmienia słowem.

To nauka moralno-duchowa jest czymś wzniosłym, cuda zaś są dla ludu. Ludzie potrzebują otrzymać uzdrawiające słowo pociechy, czasem ostre słowa, które wypędzą z nich demona pożądliwości, gniewu czy głupoty, potrzebują by ich dotknąć, pocieszyć, dać nadzieję, wyleczyć.