Nie wierzę w nieśmiertelność duszy.
Dusza to po prostu życie, żywy organizm.
Biblia uczy o tym, że połączenie martwej materii z tchnieniem życia danym od Boga stanowi nefesz (duszę):
Gen 2:7 bw ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech życia. Wtedy stał się człowiek istotą żywą. (lenefesz chaiyah)
Nefesz (dusza) to żywa istota nie tylko człowiek lecz i zwierzęta:
Gen 1:20 bw Potem rzekł Bóg: Niech zaroją się wody mrowiem istot żywych (nefesz), a ptactwo niech lata nad ziemią pod sklepieniem niebios!

Człowiek nie jest w żadnej swej części nieśmiertelny. Jedynym posiadającym nieśmiertelność jest Bóg:
Hab 1:12 "Czyż nie jesteś odwieczny, o Panie (JHWH), Boże mój Święty, który nie umierasz?"
1Tym 6:16 "Tylko On, jako nieśmiertelny, przebywa w światłości dla nas niedostępnej. Nikt z ludzi nigdy Go nie widział ani nie może zobaczyć. Jemu cześć i potęga wiekuista. Amen."

Człowiek umiera i wraca do prochu ziemi:
Gen 3:19 bw W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz.
Job 34:14 15 bt Niech tylko zwróci uwagę, niech życie i tchnienie odbierze, a wszelkie ciało zaginie i człowiek w pył się obróci.
Job 40:13 bw Wszystkich razem zagrzeb w prochu, zamknij ich oblicza w ukryciu!
Ps 104:29 bw Lecz gdy zakryjesz twarz swoją, trwożą się; Gdy zabierasz im tchnienie, giną I w proch się obracają.
Ps 146:4 bt Gdy tchnienie go opuści, wraca do swej ziemi, wówczas przepadają jego zamiary.
Eccl 3:20 bw Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstało z prochu i wszystko znowu w proch się obraca.
Eccl 12:7 bw Wróci się proch do ziemi, tak jak nim był, duch zaś wróci do Boga, który go dał.
Dz 2:34 bw Albowiem nie Dawid wstąpił do nieba...

Śmierć jest snem:
Deut 31:16 bg I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, ty zaśniesz z ojcy twoimi
1Król 2:10 bg Zatem zasnął Dawid z ojcy swoimi, a pogrzebiony jest w mieście Dawidowem.
1Król 11:43 bw I zasnął Salomon z ojcami swymi, i został pochowany w Mieście Dawida
Job 7:21 bg Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
Job 14:12 bg Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.
Ps 13:4 bt Spojrzyj, wysłuchaj, Panie, mój Boże! Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci,
Dan 12:2 bg A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na pohańbienie i na wzgardę wieczną.
Jan 11:11 14 bg To powiedziawszy, potem rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, śpi; ale idę, abym go ze snu obudził. Tedy rzekli uczniowie jego: Panie! jeźliże śpi, będzie zdrów. Ale Jezus mówił o śmierci jego; lecz oni mniemali, iż o zaśnięciu snem mówił. Tedy im rzekł Jezus jawnie: Łazarz umarł.
Dz 7:60 bg A klęknąwszy na kolana, zawołał głosem wielkim: Panie! nie poczytaj im tego za grzech! A to rzekłszy, zasnął.
Dz 13:36 bw  Dawid bowiem, gdy wykonał służbę, jaką mu wyroki Boże za jego pokolenia wyznaczyły, zasnął, został przyłączony do ojców swoich i oglądał skażenie;
1Kor 15:20 bw A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli.
1Tes 4:13 bw A nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei.
1Tes 4:14 bw Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie z nim tych, którzy zasnęli.

Człowiek nie posiada nieśmiertelnej duszy, staje się duszą żyjącą, dusza jest śmiertelna i umiera, dusza to żywy człowiek.
1Kor 15:45 bt Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek , Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym.
Dz 27:37 bw A było nas wszystkich na statku dwieście siedemdziesiąt sześć dusz.
Joz 11:11 bt Ostrzem miecza pobili wszystko co żywe, obłożywszy klątwą. Nie pozostawiono żadnej żywej duszy, a Chasor spalono.
Ps 22:30 bg Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.
Ps 78:50 bg Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;
Ps 89:49 bg Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.
Iz 53:10 bg Takci się Panu upodobało zetrzeć go, i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą
Mat 26:38 bg Tedy im rzekł Jezus: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcież tu, a czujcie ze mną.

Wszyscy martwi zostaną kiedyś wzbudzeni znowu do życia.
Ps 22:30 bt Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła dla Niego,
Iz 26:19 bg Ożyją umarli twoi, trupy moje wstaną, gdy rzeczesz: Ocućcie się, a śpiewajcie mieszkający w prochu!
Hos 13:14 bg Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich.
Jan 5:28-29 bg  Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu.
Dz 17:31 bt dlatego że wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka, którego na to przeznaczył, po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych»
Dz 24:15 bg Mając nadzieję w Bogu, że będzie, którego i oni czekają, zmartwychwstanie i sprawiedliwych, i niesprawiedliwych.
1Kor 6:14 bt Bóg zaś i Pana wskrzesił i nas również swą mocą wskrzesi z martwych.
1Kor 15:29 bt Bo inaczej czegoż dokonają ci, co przyjmują chrzest za zmarłych? Jeżeli umarli w ogóle nie zmartwychwstają, to czemuż za nich chrzest przyjmują?
Ef 5:14 bt Dlatego się mówi: Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.
1Tes 4:16 bt  Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na hasło i na głos archanioła, i na dźwięk trąby Bożej, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi.
Obj 20:4 5 bg I widziałem stolice, a usiedli na nich i dany im jest sąd i dusze pościnanych dla świadectwa Jezusowego i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestyi ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoję; i ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. A insi z umarłych nie ożyli, ażby się skończyło tysiąc lat. Toć jest pierwsze zmartwychwstanie.